การเรียนที่ไร้เป้าหมาย

การเรียนที่ไร้เป้าหมาย นับว่าเป็นการเรียนที่ไม่มีความหวังในการเรียนว่าผลที่ตามมาจากการใส่ใจจะก่อเกิดผลต่อผู้เรียนอย่างไร จึงเป็นการเรียนเพื่อแค่ให้จบและเป็นไปตามกฏหมายเท่านั้น ส่งผลต่อการพัฒนายกระดับเป็นอย่างยิ่ง เราจะแก้ไขอย่างไร ก็ต้องช่วยกันต่อไป

ครูครับ..เรามาลองคิดดูซิว่า ระหว่างผู้บังคับบัญชาเรา กับลูกๆที่โรงเรียนเราคิดฝัน อะไรกันอยู่  ผู้บังคับบัญชาเรา มุ่งอยากจะให้ผู้เรียน มีระดับความสามารถเป็นสากล เทียบเท่ากับประเทศที่เขาพัฒนาการศึกษาดีแล้ว โดยเน้นวัดที่ผลการสอบ 0 - net และ pisa แต่ลูกๆของเรา เขาเรียนไปในขณะที่ไม่รู้เลยว่า เขาจะได้ประกอบอาชีพอะไร และจะสามารถเลี้ยงดูตัวเองได้อย่างไร มันยังมองไม่ออก  ก็เพียงได้รับรู้ รับฟัง รับทราบว่า ต้องเรียนให้เก่ง ก็ไม่รู้ว่าเก่งอย่างไร คะแนนสูงๆ เกรด 4 ทั้งหมด แล้วรับประกันได้ไหมว่า จะมีงานดีๆรายได้สูงๆทำ ผู้ใหญ่ก็เน้นให้ผลสัมฤทธิ์สูง ครูก็โหมทั้งสอนทั้งติว นักเรียนก็เรียนอย่างหนัก แบบไม่เข้าใจและไม่มั่นใจในชีวิต การศึกษาของเรามันเหมือนกับ กลุ่มผู้คนที่นั่งเรือลอยอยู่กลางมหาสมุทร ที่มองไม่เห็นฝั่ง และก็ยังไม่รู้ว่าจะขึ้นฝั่งตรงไหน  และคนที่ฝั่งเขาจะรับขึ้นฝั่งหรือไม่  เราควรจะทำกันอย่างไรกับชีวิตที่น่าสงสาร เหล่านี้กันดี อย่างน้อยให้เขาพอมองเห็นฝั่ง ที่ยังพอมีโอกาสได้ขึ้น เพื่อสร้างกำลังใจในลำเรือที่จะมุ่งหาฝั่งต่อไป ครับ เรือจ้างที่รักทุกๆท่าน...........??????????